ՄՄ

Egretta Garzetta
ՄՄ

_Մարի՜, չեմ ուզում ստիպել… եթե չես կարող ձայն հանել, տու՛ր ձեռքդ։ Ու դա ես կընդունեմ որպես դրական պատասխան։

Մարատը ձեռքը պարզեց։ Մարին իջեցրեց հայացքը, երևում էր որ ինչ որ բան կշռում է։

Մարատը համբերությամբ սպասում էր։ Օրիորդը փախցնում էր աչքերը։ Նրա հայացքը զննեց ոտքերի տակ գտնվող ամեն քար։

_Մարի՜…

Երիտասարդը թափ տվեց ձեռքը։ Ու ավելի շատ առաջ ձգեց։ Մարին անհամարձակ նայեց նրան։

_Մարի՛, ես քեզ սիրում եմ….Դե՜, սպասում եմ։

Նա տագնապով սպասում էր պատասխանի։

_Մարի՜…

Մարին անհամարձակ ձեռքը պարզեց։ Երիտասարդի աչքերը շողացին։ Բռնեց օրիորդի ափը, քաշեց նրան իր գիրկը։

_Չե՛ս պատկերացնում որքա՜ն երջանիկ եմ։

Մարին ժպտաց։

_Կգնանք բոլորից հեռու… կապրենք հանգիստ… ու թող մնացածը անեն ինչ ուզում են։

Մարին ձայն չհանեց։ Մարատի երազանքները պարուրեցին մի անուշ թախիծ։

Նրանք նստան մեքենան ու շարժվեցին դեպի քաղաք։ Հեռու՛ այս գյուղից, ադաթներից, հազար տեսակ ցեղական վեճերից։

Համարյա հասել էին քաղաք տանող ճանապարհի խաչմերուկին, երբ իրար հետևից վրա հասան երկուսի ծնողների մեքենանները։

_Կանգնի՛ր,_ազդանշան էր տալիս Մարատի հոր մեքենան։

Բայց երիտասարդը սեղմեց գազին ու առաջ ընկավ։

_Վախենում եմ, Մարա՜տ։

Մարին սարսափած ետ նայեց։ Երբ տեսավ հոր մոտեցող մեքենան, սիրտը տակնուվրա եղավ։

_Պապաս գալի՜ս է…

_Մի վախեցի՛ր, հե՛տդ եմ։

Մեկ էլ Մարատի հոր մեքենան սուրաց առաջ ու կտրեց իրենց առաջը։ Մարատը ստիպված սեղմեց արգելակին։

Рейтинг@Mail.ru